nog een review, dit keer van Cutting Edge, van het concert van vorige vrijdag in Gent.

Over het voorprogramma hebben ze het volgende te melden:

(…) Ongetwijfeld wemelt het in ons land van de ongewaardeerde muzikanten. Maar voor sommigen is het wel erg sneu. Je schrijft de perfecte titelsong voor een van ’s lands beste series van de afgelopen jaren maar de roem is van korte duur. Onterecht, want Anton Walgrave timmert al lang aan de weg en verdiende na de opflakkering naar aanleiding van de begeleidende track van de ‘Parelvissers’ veel meer.

Om te beginnen veel meer publiek in de Handelsbeurs. Slechts een handvol mensen - de zaal was zo leeg dat het gênant was - was opgedaagd voor Walgrave en Nouvelle Vague-frontvrouw Marina Celeste. Maar gelukkig had dat geen invloed op de prestatie van beide artiesten. Walgrave kondigde aan dat hij vooral nieuw werk zou spelen. Weerom werden we bedwelmd door gevoelige pareltjes waarbij de singer-songwriter met zijn stem alleen al kan beklijven. De twee jonge muzikanten die hij had meegebracht, deden zichtbaar hun best om hun frontman bij te benen. Aandoenlijk om te zien, maar de spontaniteit leed er onder. Op Walgrave zelf niks aan te merken, integendeel. De man heeft soms wat weg van Dylan, op andere momenten doet een van zijn vele stimtimbres denken aan Matchbox 20’s zanger Rob Thomas. Uitstekende zanger dus, en even geïnspireerde muzikant. Dus waarom de weg naar het grote publiek uitblijft, is voor ons een raadsel. (…)

de hele review